In De Volkskrant van 14 oktober 2015, pagina V11, stond een kort artikel: Kunstwerken krijgen hun eigen DNA. Wetenschappers van de State University New York zouden een unieke, synthetische DNA-code ontwikkeld hebben waarmee kunstwerpen kunnen worden gemarkeerd. Via opname in een database zou dan kunnen worden gecontroleerd of een kunstwerk vals is.

Synthetische DNA- codes om gestolen kunstwerken op te sporen of, zoals nu weer wordt beweerd, vervalsingen te herkennen, zijn een periodiek terugkerende hype die in de praktijk nog nooit tot enig resultaat heeft geleid.
Het heeft geen enkele zin bestaande kunstwerken exact na te maken om ze dan als origineel te verkopen. Han van Meegeren kopieerde geen kunstwerken, maar maakte zijn eigen Vermeers, pastiches naar Vermeer. De vervalste Jackson Pollocks die afgelopen decennia verkocht werden door de Knoedler Gallery in New York waren pastiches naar Pollock en geen kopieen, van bestaande Pollocks. Wolfgang Beltracchi in Duitsland verdiende over vele jaren miljoenen met vervalsingen van Duitse expressionistische schilderijen.
De Nederlandse ‘meestervervalser’ – wat heb ik een hekel aan dat woord ‘meester’ – Geert Jan Jansen kopieerde geen Karel Appels, Miro’s of Monets, maar schilderde in de stijl van deze kunstenaars en wist, totdat hij in Frankrijk ontmaskerd werd als vervalser, aanzienlijke sommen geld daarmee te verdienen. De inmiddels overleden Eric Hebborn, vervalser van Corot, CastiglioneMantegna, Van Dyck, Poussin, Ghisi, Tiepolo, Rubens, Jan Breughel en Piranesi. veroorzaakte het schaamrood op de kaken van conservatoren die stonken in zijn vervalsingen.
Al deze vervalsers maakten pastiches van beroemde meesters; daar had geen DNA tegen geholpen. (Synthetisch) DNA waarmee schilderijen gemarkeerd worden, heeft slechts zin, en dan nog heel weinig, indien kunstenaars er een gewoonte van maken, tijdens de productie van hun kunst DNA toe te voegen. Dat moeten ze dan wel doen bij alles dat ze maken. Mochten er in de toekomst werken op de markt komen waar twijfel bestaat over de authenticiteit dan zou het ontbreken van de DNA markering kunnen betekenen dat er sprake is van een vervalsing.
Let wel: ‘mocht’ en ‘zou kunnen’. Het kan altijd nog zo zijn dat het betreffende werk dateert uit een periode dat de kunstenaar nog geen DNA markeringen gebruikte, of dat hij/zij de markering nagelaten/vergeten heeft op een werk.
De unieke DNA-code moet worden opgeslagen in een database. Wie produceert dit synthetisch DNA, wie gaat de database beheren, hoe vind je DNA terug op een kunstwerk, wat heb je daar voor apparatuur voor nodig, moet het kunstwerk getransporteerd worden naar de beheerder van de database, is er laboratoriumondertzoek nodig om de uniciteit van het DNA te determineren? Er zullen ongetwijfeld nog meer vragen te bedenken zijn.
Volgens het Volkskrantartikel zijn de kosten verbonden aan gebruik van de DNA-code € 135,00 per kunstwerk. Is dat wat het kost om synthetisch DNA te verkrijgen en aan te brengen? Ik kan mij niet voorstellen dat dit bedrag alle kosten dekt indien er een dispuut ontstaat over de toeschrijving van een kunstwerk.
Haken en ogen…en niet weinig. Ik verwacht dat ook dit DNA-initiatief, evenals vorige, een zachte dood zal sterven.
Iets anders: dat oplichters als Beltracchi, Jansen, Hebborn en Vermeer velen financieel slachtofferden, maar desondanks bewondering oogst(t)en zie ik als een absurditeit.
Ton Cremers

 

October 15th, 2015

Posted In: vervalsing

Tags: , , , , , , ,

Two lawsuits in the Knoedler & Company gallery forgery case, one of the art market’s more stunning scandals, are set to go to trial in January because there is “ample circumstantial evidence” for a jury to decide whether the gallery’s former president knew that some paintings she was selling were fake, a federal judge said in a ruling on Friday.

The judge issued the 83-page ruling to explain why last month he had denied motions by the gallery and its former president, Ann Freedman, to dismiss the lawsuits filed by buyers of two fake works.

Before it abruptly closed in 2011, Knoedler, then the oldest gallery in New York, had over 15 years, according to the court papers, sold 32 forgeries that it represented as being Modernist masterworks by painters like Jackson Pollock, Mark Rothko and Robert Motherwell.

The paintings were created by a single man in Queens and brought to the gallery by Glafira Rosales, a Long Island dealer who pleaded guilty to charges related to the fraud in 2013.

Read full report at: Lawsuits in Knoedler Forgery Case Are Set for Trial – The New York Times

October 13th, 2015

Posted In: fakes and forgeries, Ton Cremers

Tags: , ,

Knoedler fakes case will go to trial, judge orders

In a forgery scandal that shook the art world, the now-shuttered Knoedler Gallery and its former director Ann Freedman will have to go to trial in two cases involving the sale of fake Abstract Expressionist paintings, Manhattan’s federal court ruled on Wednesday, 30 September.  

In his three-page order, Judge Gardephe denied the gallery’s and Freedman’s motions for summary judgment in the lawsuits brought by the New York collector John Howard and Sotheby’s chairman Domenico De Sole and his wife, Eleanore. The judge said that his reasons for denying the motions “will be set forth in a forthcoming Memorandum Opinion and Order” but did not specify when.

The order also dismissed Knoedler’s owner Michael Hammer and the former gallery employee Michael Andrade from both cases. Hammer’s holding company 8-31 remains in the cases, although the judge dismissed certain claims against it.

Freedman, Knoedler, and Hammer have consistently denied they knowingly sold fakes.  Freedman’s lawyer Luke Nikas says: “This case is about integrity, and as much as we may respectfully disagree with the decision, it has an important silver lining: Ann Freedman will now have the full opportunity to tell her story and prove her good faith.” Knoedler and Hammer’s lawyer had not responded to requests for comment by the time of publication.

“The ruling recognises that the De Soles have mounted compelling evidence that they were defrauded. It shows the art world that this is a massive fraud that took place for over a decade,” says their attorney Gregory Clarick.

Around $60m worth of fake Abstract Expressionist paintings passed through Knoedler gallery, according to the Manhattan US Attorney’s Office. All the fakes were brought to Knoedler by the Long Island art dealer Glafira Rosales, who pleaded guilty to money laundering and federal tax evasion, and is now awaiting sentencing.

The scandal broke in late 2011, when the London hedge funder Pierre Lagrange filed a lawsuit charging that Knoedler sold him a work supposedly by Jackson Pollock that turned out to be a fake. The forgery ring ensnared Christie’s auction house, other art dealers such as Richard Feigen and Manny Silverman, who served as intermediaries in some sales, and noted collectors such as Jack Levy.

In all, ten lawsuits were brought against Knoedler and Freedman, four of which have been settled. The judge issued a separate opinion covering three of the other cases, dismissing certain claims and upholding others, but it has not been decided if these will go to trial.

Source: Knoedler fakes case will go to trial, judge orders

October 2nd, 2015

Posted In: fakes and forgeries, Ton Cremers

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,