Manager Joost Smeltink van het etablissement ontdekte dat vrijdagochtend. De dieven lieten bij het beeld een boodschap achter: ‘Ik ben uit fietsen, tot na de oliebollen!’.

http://www.gelderlander.nl/voorpagina/arnhem/article7891754.ece

December 31st, 2010

Posted In: Uncategorized

BRUSSEL – In de luchtvaartafdeling van het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis worden donderdag de verstevigingswerken aan het dak aangevat. De situatie in de hal met vliegtuigen is opnieuw onder controle, nadat er woensdag nog instortingsgevaar dreigde. Dat zegt de algemeen directeur van het museum in het Jubelpark.Een deel van het dak dreigde woensdag in te storten door het gewicht van de sneeuw. Ongeveer 200 mensen moesten de ruimte verlaten. Ook moesten enkele vliegtuigen verplaatst worden omdat ze zich onder de gevarenzone bevinden.

Meer – http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=R834EKAE

December 31st, 2010

Posted In: Uncategorized

In de abdij van Saint-Remy in het Belgische Rochefort heeft een grote brand gewoed. Een deel van het complex uit de dertiende eeuw is verwoest.

De abdij is beroemd vanwege zijn bier. Een grote voorraad trappistenbier is verloren gegaan, maar de brouwerij zelf is niet beschadigd. Ook de kapel en de bibliotheek van de abdij bleven gespaard.
neer:http://nos.nl/artikel/208365-brand-in-trappistenabdij-rochefort.html

December 31st, 2010

Posted In: brand kerken, Uncategorized

George W. Bush’s utterly mendacious ghostwritten memoir contains only one mention of the looting of the Iraq National Museum. It comes in the context of a rare admission that “there was one important contingency for which we had not adequately prepared”:

In the weeks after liberation, Baghdad descended into a state of lawlessness. I was appalled to see looters carrying precious artifacts out of Iraq’s national museum and to read reports of kidnapping, murder, and rape. Part of the explanation was that Saddam had released tens of thousands of criminals shortly before the war. But the problem was deeper than that. Saddam had warped the psychology of Iraqis in a way we didn’t fully understand. The suspicion and fear that he had cultivated for decades were rising to the surface.
read on
http://larryrothfield.blogspot.com/2010/12/bushs-ghostwriters-on-looting-of-iraq.html

December 30th, 2010

Posted In: Mailing list reports

update 30 december 2010:

De Volkskrant trekt claim over economische schade tegen museumbeveiliging.com in, maar De Gelderlander denkt daar, volgens Banning Advocaten, heel anders over…

zie de mail die Banning Advocaten daarover op 30 december 2010 stuurde:

Geachte heer Cremers,

Naar aanleiding van uw e-mail d.d. 21 december 2010 bericht ik u als volgt. Om haar moverende redenen trekt de Volkskrant haar vordering in met betrekking tot het artikel ‘Reijtenbagh: Eens een jager, nu een prooi’. De Gelderlander volhardt echter in haar vorderingen zoals vervat in mijn sommatiebrief d.d. 2 december 2010. Cliënte maakt hierdoor thans nog aanspraak op een bedrag ad € 1.029,04.

Ik verzoek u dit bedrag voor 15 januari 2011 te voldoen. Indien u hieraan niet voldoet, zal ik cliënte helaas moeten adviseren nadere rechtsmaatregelen te treffen.

Onder voorbehoud van alle rechten, verblijft,

Met vriendelijke groet,

BANNING N.V.

T. Berendsen

voor deze M.R. Rijks

————————————

In de eerste brief die ik van Banning Advocaten ontving ging het over De Volkskrant en Wegener Media. Nu gaat het ineens om slechts 1 krant van Wegener Media, en wel De Gelderlander. In dit eindejaarsbericht van Banning Advocaten zit ook nog een berekeningsfout wanneer ik uit ga van een eerdere mail van ditzelfde advocatenbureau. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

TC

———————————–

21 december 2010:

De Volkskrant trekt copyright claim in omdat ik, zoals uit interne navraag bij de krant blijkt, regelmatig geraadpleegd word wanneer het over incidenten met cultuurgoed gaat. De Volkskrant heeft mij verzocht per artikel toestemming tot herpublicatie te vragen of anders te kiezen voor citeren van de eerste alinea van op de site gepubliceerde artikelen en via een link door te verwijzen naar de site van De Volkskrant. Een prijzenswaardige en zeer redelijke opstelling van deze krant!

Ik reken er op dat Wegener Media het besluit van De Volkskrant zal volgen.

Ton Cremers

——————————————————————–

7 december 2010

Sinds 1997 verzorg ik een internationale nieuwsknipseldienst op www.museum-security.org. Deze dienst heeft veel waardering gekregen. De site en mailing list zijn een bron van informatie voor erfgoedbeheerders zoals musea, bibliotheken, archieven, kerken met kostbare collecties en vele politie- en douanediensten en journalisten die schrijven over incidenten met cultuurgoed. Sinds een jaar of vijf onderhoud ik ook een Nederlandstalige site met hetzelfde doel: informeren van erfgoedbeheerders, overheidsdiensten (politie, douane) en journalisten over incidenten met cultuurgoed. Al deze gratis activiteiten kosten een aanzienlijke investering in tijd zonder dat er inkomsten tegenover staan. Een mens kan zo zijn idealen hebben.

Ik heb het publiceren van krantenartikelen op mijn site en mailing list gezien als geoorloofd omdat journalisten en verslaggevers mij altijd weten te vinden wanneer ze informatie of commentaar willen naar aanleiding van incidenten in de museumwereld. Niet zelden kreeg ik van journalisten in binnen- en buitenland digitaal hun artikelen toegestuurd. Daarnaast ontving ik van site-abonnees (gratis) links en teksten en verzamelde ik via news alerts informatie. Het verzamelen en verspreiden voor een specifieke doelgroep van informatie over incidenten met cultuurgoed diende een goed doel. Dat bleek keer op keer via reacties uit de museumwereld waar de door mij verspreide informatie onder andere gebruikt wordt om het management en de beveiligers geïnformeerd en alert te houden.

Zo ver zo goed totdat ik afgelopen zaterdag een intimiderend schrijven ontving van een advocatenkantoor (Banning Advocaten) dat handelt namens een mij onbekende partij (Cozzmoss B.V.) die op zijn beurt weer handelt namens Wegener Media B.V. en de Volkskrant B.V. In dat schrijven laat Banning Advocaten mij namens Cozzmoss B.V, die dus handelt namens Wegener Media en De Volkskrant, weten dat Wegener Media B.V. en De Volkskrant economische schade zouden hebben geleden door mijn publicaties, overigens ALTIJD met bronvermelding, op het Internet.

In dat schrijven van Banning Advocaten wordt niet duidelijk gemaakt hoe die economische schade is berekend. Ik verdiep me op dit moment liever niet in die vraag. Opvallend is dat noch De Volkskrant noch Wegener Media ooit met mij contact opnam over die economische schade. Hadden ze dat wel gedaan dan was ik graag met ze in gesprek gegaan over principes van wederkerigheid omdat medewerkers van de betreffende kranten mij de afgelopen jaren zeer vaak wisten te vinden om informatie of commentaar te krijgen.

Cozzmoss BV, blijkbaar ingeschakeld door Wegener Media en De Volkskrant, nam ook nooit met mij contact op maar sluisde de claim van de kranten meteen door naar Banning Advocaten. Wat is het gevolg: Banning Advocaten speelt namens Cozzmos BV, niet alleen advocaat, maar tegelijk aanklager en rechter en legt mij meteen een ‘boete’ op van 100%, nog eens vermeerderd met € 250,00 advocatenkosten en € 100,00 administratiekosten. Zo komen we dus uit op een bedrag van totaal € 2.540,92 met daarnaast nog eens de intimiderende aanvulling dat indien deze zaak naar de rechter gaat ik volgens Banning Advocaten voor een extra € 8.000,00 kom te staan.

Al met al is de economische schade niet verklaard / aangetoond, wordt die ‘schade’ voor mij meer dan verdubbeld door de inschakeling van Cozzmoss (die NOOIT contact met mij opnamen, maar de zaak meteen doorgaf) en Banning Advocaten. Interessant is dat de brief van Banning Advocaten eindigt met de mededeling dat ik uitsluitend met dat kantoor en niet met Cozzmoss of de kranten mag communiceren. Zo lust ik er nog wel een paar: wanneer ik met dat kantoor ga corresponderen zal ik ongetwijfeld ook weer opgezadeld worden met de kosten van de antwoorden.

Wat is nu de situatie:

1. De door mij aan de erfgoedwereld verleende informatieservice vond altijd gratis en op ideële gronden plaats;
2. de kranten zadelen mij via tussenkomst van Cozzmoss EN Banning advocaten op met een hoge claim zonder rekening te houden met het feit dat ik journalisten en verslaggevers van diezelfde kranten de afgelopen jaren keer op keer te woord stond wanneer zich incidenten voordeden in de erfgoedwereld.

Ik heb geen zin in dit soort gezeur en heb dan ook besloten van mijn Nederlandse site, www.museumbeveiliging.com, alle nieuwsberichten te verwijderen en deze onbezoldigde service aan de erfgoedwereld met onmiddellijke ingang te stoppen.

Vanzelfsprekend niet zonder teleurstelling. Echter ook met grote verbazing omdat buitenlandse media zich de wederkerigheid wel heel goed realiseren en mij juist attent maken op relevante artikelen. Ik heb een hekel aan ‘typisch Nederlands’ uitspraken, maar is het misschien zo dat deze agressieve claim ‘typisch Nederlands’ is?

Het zal duidelijk zijn dat journalisten en verslaggevers van De Volkskrant en Wegener Media mijn contactgegevens uit hun ‘kaartenbak’ kunnen halen en mij in de toekomst niet meer hoeven te bellen wanneer zich incidenten voordoen in de erfgoedwereld.

Dank aan Wegener Media en De Volkskrant voor het op deze wijze doden van een service waar de erfgoedwereld veel profijt van had.

Zie de brief van Banning Advocaten

December 30th, 2010

Posted In: Uncategorized

lees op museum-security.org: http://www.museum-security.org/?p=4954

December 29th, 2010

Posted In: diefstal uit museum

Sweden: 3 men convicted of unnoticed art theft
By ASSOCIATED PRESS-Associated Press8:03 a.m., Wednesday, December 29, 2010
STOCKHOLM (AP) – A Swedish court has convicted three men of stealing a valuable painting by Edvard Munch from a museum that didn’t realize it was missing.The Malmo District Court says the men, who were not identified, were guilty of stealing the Norwegian expressionist’s canvas and two works by Swedish artists with a total value of $1.5 million (10 million kronor).Police found the stolen goods while investigating other crimes.The Malmo Art Museum had taken down the paintings, including Munch’s “Two Friends,” earlier this year and placed them in a storeroom. It was not clear when or how the thefts occurred.The court on Wednesday jailed one of the men for six months, fined the other two and ordered all three to pay damages amounting to 33,000 kronor.

http://www.washingtontimes.com/news/2010/dec/29/sweden-3-men-convicted-of-unnoticed-art-theft/print/

December 29th, 2010

Posted In: Museum thefts

Sotheby’s cancels sale of ‘looted’ Benin maskOnline protests halt auction of ‘plundered’ 16th-century artefact

http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/news/sothebys-cancels-sale-of-looted-benin-mask-2171125.html
By Rob Sharp, Arts CorrespondentWednesday, 29 December 2010
Sotheby’s has scrapped its February sale of a controversial £4.5m mask believed to have been looted by British forces from 19th-century West Africa.A number of private individuals contacted the auction house last week to complain about the sale of the 16th- century ivory mask, once thought to have belonged to an ancient Nigerian king. Local government officials in Nigeria have publicly condemned the sale and criticised the object’s current owners, the descendants of a former British government official involved in an 1897 British invasion of Benin, a city-state in what is now Nigeria.The mask, one of the last great masterpieces of Benin sculpture remaining in private hands, is believed to have been worn by the “Oba” or king of Benin on ceremonial occasions.It was due to be sold by the descendants of Lt-Col Sir Henry Lionel Galway, who took part in 1897’s punitive expedition in southern Nigeria. This was carried out by British forces in retaliation for a massacre of a previous British-led invasion force. Troops deposed the king and looted the city.The British confiscated many of the treasures they found, auctioning them off to finance the expedition. Many of the artefacts ended up in the British Museum, which currently holds another of the same group of masks, although some remained in private hands.”The Benin ivory mask and other items consigned by the descendants of Lionel Galway which Sotheby’s had announced for auction in February 2011 have been withdrawn from sale at the request of the consignors,” said a Sotheby’s spokesman.Protests against the sale emerged on social networking sites last week. An online petition was organised by the Nigeria Liberty Forum, which describes itself as a “UK-based Nigerian pro-democracy group”.”They should seek good counsel and refrain from selling the mask,” Orobosa Omo-Ojo, an official in the state government of Edo, which contains the modern city of Benin, told the press in Nigeria. “Anything that makes them ignore this call [from] the Edo state government will [make us] use this as a starting point to protect our intellectual properties.”The mask, which depicts the head of the queen mother of the Edo peoples, was due to be auctioned along with five other rare pieces collected from Benin at the same time. According to Sotheby’s, the masks “rank among the most iconic works of art to have been created in Africa”.The mask had previously been on public view in 1947 as part of an exhibition at London’s Berkeley Galleries. It was shown in 1951 in another show at the Arts Gallery of the Imperial Institute in London.”It has an amazing untouched surface which collectors love,” said the director of African and Oceanic Art at Sotheby’s, Jean Fritts. “Its honey colour attests to years of rubbing with palm oil.”
http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/news/sothebys-cancels-sale-of-looted-benin-mask-2171125.html

December 29th, 2010

Posted In: looting and illegal art traffickers

http://www.krone.at/Nachrichten/Vier_Einbrueche_in_Museum_-_500.000_Euro_Schaden-Trio_festgenommen-Story-237613

Ein am Wochenende ausgeforschtes Trio hat bei insgesamt vier
Einbrüchen in diesem Jahr in das Eisenbahnmuseum Strasshof an der
Nordbahn einen Schaden von 500.000 Euro verursacht. Es wurden laut
Sicherheitsdirektion Buntmetallkabel und –leitungen gestohlen. Um der
Bande das Handwerk zu legen, wurde das Gebäude von Bundesheer und
Exekutive verstärkt überwacht – am Sonntag tappten der Wiener und zwei
ebenfalls in der Bundeshauptstadt lebende Slowaken schließlich in die
Falle.

Auf frischer Tat ertappt endete der letzte Coup für einen der
Verdächtigen schließlich im Gefängnis. Heeresangehörige entdeckten am
Sonntagabend ein verdächtiges Fahrzeug in unmittelbarer Nähe des
Museums und verständigten die Polizei. Diese konnte die drei
Verdächtigen im Alter von 20, 31 und 41 Jahren beim Verlassen des
Geländes anhalten. In ihrem Fahrzeug wurden drei Plastiktonnen mit 70
Kilogramm Kupferkabel sichergestellt. Auch ein Bolzenschneider wurde
gefunden.

Die Männer seien teilweise geständig, hieß es. Der 20- jährige Slowake
wurde in die Justizanstalt Korneuburg eingeliefert. Die anderen beiden
wurden angezeigt.

December 28th, 2010

Posted In: Museum thefts

Brunner’s interest in the story was sparked by an article written by young Israeli academic Gish Amit who stumbled across books while researching his Ph.D. According to Mr Amit, the library “collected” the books from the private collections of Palestinians who fled or were expelled from their homes in 1948.

Benny Brunner is now recreating what he calls the “looting” of the books in a documentary, The Great Book Robbery. He hopes eventually to locate the original owners of the books. One witness he has spoken to is Nasser Eldin Al Nashashibi, a member of a well-known family of intellectuals in Jerusalem, who was in his 20s in 1948:

“Our books were stolen from my house here. They were looted by Jews. I saw that with my own eyes”.

read more:

http://www.rnw.nl/english/article/great-book-robbery

December 28th, 2010

Posted In: books and manuscripts, library theft, Mailing list reports

Brunner’s interest in the story was sparked by an article written by young Israeli academic Gish Amit who stumbled across books while researching his Ph.D. According to Mr Amit, the library “collected” the books from the private collections of Palestinians who fled or were expelled from their homes in 1948.

Benny Brunner is now recreating what he calls the “looting” of the books in a documentary, The Great Book Robbery. He hopes eventually to locate the original owners of the books. One witness he has spoken to is Nasser Eldin Al Nashashibi, a member of a well-known family of intellectuals in Jerusalem, who was in his 20s in 1948:

“Our books were stolen from my house here. They were looted by Jews. I saw that with my own eyes”.

read more:

http://www.rnw.nl/english/article/great-book-robbery

December 28th, 2010

Posted In: books and manuscripts, library theft, Mailing list reports

Nadere informatie en link naar CNN video: http://www.museum-security.org/?p=4939

December 28th, 2010

Posted In: Uncategorized

What do thieves do with art once they’ve stolen it? This is one of the key questions asked in this CNN interview with Chris Marinello from The Art Loss Register. Marinello states these are frequently crimes of opportunity and usually are not done with a specific buyer in mind.
Those who purchase stolen art are frequently unaware, whether willfully ignorant or innocently oblivious. This is why Marinello argues the importance of registering stolen artworks and suggests collectors check the database before purchasing works as well. Many artworks are not entered into the database, which is why as little as 1-5% of stolen art is ever recovered.
see video:

December 28th, 2010

Posted In: art theft, Mailing list reports

December 28th, 2010

Posted In: Mailing list reports

December 28th, 2010

Posted In: Uncategorized

Per 1 februari 2011 zal ik mijn werkzaamheden aan deze site beëindigen. Geïnteresseerden in overname/continuering kunnen zich melden via info@museumbeveiliging.com

December 28th, 2010

Posted In: Uncategorized

Een deel van Post Alpha, een vroegere observatiepost van de Navo aan het IJzeren Gordijn die nu een museum is, is door de sneeuw op het dak ingestort, zo heeft de Point Alpha Foundation gemeld. Volgens de stichting zijn historische voertuigen en helikopters in het museum beschadigd.

Een deel van Post Alpha, een vroegere observatiepost van de Navo aan het IJzeren Gordijn die nu een museum is, is door de sneeuw op het dak ingestort, zo heeft de Point Alpha Foundation gemeld. Volgens de stichting zijn historische voertuigen en helikopters in het museum beschadigd.

lees meer:

http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/1201123/2010/12/28/Museum-IJzeren-Gordijn-bezwijkt-gedeeltelijk-onder-sneeuw.dhtml

December 28th, 2010

Posted In: Uncategorized

http://www.welt.de/print/wams/vermischtes/article11828346/Vermisst-Ein-alter-Schaedel.html
Es ist der peinlichste Diebstahl des Jahres: Mitte Januar muss das Museum für Hamburgische Geschichte einen herben Verlust melden. Der Schädel des legendären Freibeuters Klaus Störtebeker ist verschwunden – vermutlich gestohlen. Nach und nach kommen die Details ans Licht. Der Diebstahl ist erst nach einer Woche bemerkt worden. Dann verzichtet man zunächst auf die Polizei, weil man nicht sicher weiß, ob der Kopf des Seeräubers vielleicht verliehen oder verlegt wurde. Schließlich kommt heraus, dass der Täter leichtes Spiel hatte. Das für Hamburg einmalige Relikt wurde in einer ungesicherten Vitrine aufbewahrt. Der Schädel ist bis heute verschwunden.

December 28th, 2010

Posted In: Museum thefts

Cypriot Corruption Not Like PAS
Archaeo-blogger Paul Barford has put up a story on his blog about wealthy Cypriot collectors getting their collections of antiquities looted from Northern Cyprus “legalized” by the Cypriot antiquities authority. Subsequently, these same collectors purchased materials looted from a cemetary in the Greek controlled area of Cyprus and nothing was done. Inexplicably, Barford claims this is just like the PAS.
See http://paul-barford.blogspot.com/2010/12/cyprus-like-pas.html and
No, Mr. Barford, the Treasure Act and PAS is predicated on the rule of law. Everyone is treated equally and society as a whole benefits. This, in contrast, exemplifies the corrupt nature of the Greek-Cypriot state where how the law is applied depends on who you are, and the connected few are allowed to collect as much looted material as they want.
It is also worth noting that the archaeological community’s unqualified support for import restrictions on behalf of the Republic of Cyprus only helps prop up such a corrupt system. Hopefully, the State Department Bureau of Educational and Cultural Affairs and CPAC will take notice when the current Cypriot MOU comes up for renewal.

December 27th, 2010

Posted In: Cyprus

In New York zoekt de politie naar een aantal gestolen kunstwerken. Het zijn werken van onder andere Andy Warhol en Roy Lichtenstein.

De kunstwerken werden gestolen uit iemands appartement. De dieven braken dwars door een muur heen om binnen te komen. De waarde van de gestolen kunst bedraagt rond de 750.000 dollar.

De diefstal werd al een maand geleden gepleegd. De politie heeft het nu bekendgemaakt omdat ze getuigen zoekt, of mensen die weten waar de kunstwerken nu zijn.

December 26th, 2010

Posted In: Uncategorized

By OSAZUWA AKONEDO
Edo State Government under the leadership of Comrade Adams Oshiomhole has called on the United Nations as a matter of public importance to intervene in the anticipated plans by the children of late lieutenant Colonel Sir Henry Lionel Gallwey, then Colonial Deputy Commissioner and Vice consul in the Oil Rivers Protectorate to auction the highly valued Benin Royal artifacts, come February next year.

The state Government said the Benin icons are not mere artifacts that can be sold or purchased by anybody on earth and therefore implored that United Nations to act quickly on the petition submitted to them on November, 2009 in Stockholm – Sweden which asked for judicial arbitration in regards to the invasion of the Benin Kingdom in 1897 as related to the looting of the Benin icons.

Speaking on behalf of the state Government, Honourable Orobosa Omo-Ojo, the Special Adviser to the state Governor on Arts, culture and Tourism said the art works were not created as artifacts but memorables to remind the Oba and the people of Benin of ancient happenings.

“They were not created as artifacts, they are memorable. Things that were created to remind the Oba and the people of Benin of ancient happening, “ said Omo-Ojo,.

read full text:

http://nigerianobservernews.com/25122010/weekendobserver/news/3.html

December 26th, 2010

Posted In: Mailing list reports

PARIS — At least this much is clear: the art — 271 previously unknown sketches, watercolors and collages — is indeed the work of Picasso. But despite several weeks of accusations, counterclaims and deepening investigations, the mystery at the core of the case of Picasso and the electrician seems no closer to being solved.

Pierre Le Guennec, 71, a sickly retiree who did electrical work for the artist in the 1970s, says the works — worth an estimated $80 million — were a gift from his employer decades ago. Six relatives of Picasso suspect otherwise, and in September they filed a request for an investigation into whether the art had been stolen. Soon after, the police seized the works from Mr. Le Guennec’s home in Mouans-Sartoux, in the South of France.
A preliminary police investigation ensued; on Dec. 13 the case went to the next step when a magistrate in the area opened a judicial investigation to explore the possibility of “possession of stolen goods.” (No criminal charges have been filed.)

full text:

http://www.nytimes.com/2010/12/25/arts/design/25picasso.html?_r=1&src=twrhp

December 26th, 2010

Posted In: art fraud, art theft, Art Theft General

Knokke geeft kritiek op valse Congokunst toe

Guido Gryseels, directeur van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren, reageert negatief op de omstreden tentoonstelling van de ‘Congo Collectie’, waar een loopje genomen wordt met de authenticiteit.

volledige tekst:

http://knack.rnews.be/nl/actualiteit/nieuws/cultuur/erfgoed/afrikamuseum-tervuren-bevestigt-vervalsingen-knokke/article-1194895348271.htm

Fakes and Forgeries – Afrikamuseum Tervuren bevestigt vervalsingen Knokke

December 25th, 2010

Posted In: vervalsing

Knokke geeft kritiek op valse Congokunst toe

Guido Gryseels, directeur van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren, reageert negatief op de omstreden tentoonstelling van de ‘Congo Collectie’, waar een loopje genomen wordt met de authenticiteit.

full text:
http://knack.rnews.be/nl/actualiteit/nieuws/cultuur/erfgoed/afrikamuseum-tervuren-bevestigt-vervalsingen-knokke/article-1194895348271.htm

December 25th, 2010

Posted In: fakes and forgeries

A colleague brought to my attention Sotheby’s impending sale of yet another piece of Benin cultural patrimony. I read the announcement of the sale and was struck by its brazenness. Sotheby’s is trafficking in stolen goods and it is doing so without any concern for the fact of its brazen criminality. It is clear that the Benin artworks are a contested collection of cultural artifacts. The history of their plunder from Benin is not in doubt, and the Benin Kingdom has never at any time given up its claim to these artworks. There has been significant amount of words written about the history of the British plunder of Benin and why the artworks should be repatriated. How is it then that despite the constant requests for the repatriation of these artworks and their clear identification as stolen goods, they continue to be sold by firms such as Sotheby’s without any hesitation?
read full text:

December 23rd, 2010

Posted In: Auction Houses and stolen objects, looting and illegal art traffickers

Benin Idia Mask Looted by English colonial forces

Various media, including the Art Newspaper www.theartnewspaper.com, and the Financial Times http://www.ft.com/cms have reported that Sotheby’s, the auction house in London, will be auctioning a re-discovered masterpiece of Benin art, the ivory pendant of Queen-Mother Idia, on 17th February 2011 and other Benin artefacts  from the Edo people. The pendant is expected to fetch £3.5-4.5 millions and possibly more. http://files.shareholder.com/downloads/BID/1104614742x0x429800/fd9514f7-874d-423d-9218-553b5fcc14fc/429800.pdf
The Idia ivory pendant is one of the most beautiful pieces of art ever produced and its ownership has been subject of controversy.
This hip mask as well as all the many Benin bronzes, was looted by the British in the infamous punitive expedition of 1897 when the British invaded Benin, looted thousands of artefacts, burnt Benin City and sent the Oba Ovonramwen, the king into exile. Ever since then, the people of Benin and Nigeria have been asking for the return of at least some of the looted artefacts. The museums have remained deaf to the cries of the Benin people and often do not even bother to acknowledge receipt of such requests for restitution. The United Nations, UNESCO, several international conferences and ICOM have urged holders of the Benin bronzes to return some to Nigeria but nobody seems to pay any attention to the pleas of the world organizations.
Hitherto, many people have thought there was only one  Idia hip mask, the one in the British Museum. A few people realized that there was another one in the Metropolitan Museum of Art, New York and   one at the Seattle Art Museum as well as one in the Linden Museum, Stuttgart. Now we have the news of a fifth mask that will be sold next year. There is finally, the recently made mask for FESTAC 77.
It will be recalled that the British Museum has  arrogantly refused to return to Nigeria, even for a short period, the ivory hip mask of Queen-Mother Idia which had been chosen as symbol for FESTAC 1977 (Second World African Festival of Arts and Culture ) and thus obliged the Africans and Nigerians to produce a new version.
The possession, selling and buying of Benin artefacts raises questions as to their legality and legitimacy, in view of their obviously violent and illegitimate removal from Benin, and the accompanying arson (burning) and destruction of Benin City for which, as far as I know, no compensation has yet been paid by those responsible for the destruction.
The legality of the selling and buying of the stolen/looted artefacts has not yet been the object of any judicial investigation and adjudication. The Government of Nigeria and the people of Benin (Edo) reserve their right to challenge the legality and legitimacy of the selling and buying of the looted objects.  Incidentally, it is remarkable that many think only the laws of the Europeans are applicable to the question of legitimacy and legality of selling and buying Benin bronzes and other African artefacts. Why should we apply the laws of the British who came thousands of miles away from Europe to steal the properties of Africans?  Why apply the laws of the aggressor and ignore the laws of the injured party, especially since the place of the initial wrongdoing is Benin? Has the law of the place of the act less importance that the law of the aggressor?
Although Britain invaded Benin City in 1897, it never formally declared war on Benin. Thus whatever may have been the rights of victors in wars never applied to the case of Benin. Moreover, since 1815, it had been accepted by European States that cultural objects of enemies were to be protected in case of military conflict and left intact. There was no provision for carrying away the cultural objects of the enemy. Where this was done, it was against the established norms.
It was never allowed by the laws governing nations on the African continent that one nation could collect wholesale the cultural objects of another nation, whether in peace or at war. These cultural objects are so intimately connected with deepest religious beliefs and practices of a particular people and could not simply be transferred to another people. This would have violated taboos and prohibitions in the cultures of those looting and those in the deprived society. Respect of the culture and religion of the other, was the norm even in war hence many conquered nations kept their own religion and cultural practices.
The idea of stealing, looting and selling the cultural artefacts of others seems to have been a European invention which was brought to Africa. Indeed, the commodification of cultural objects seems to have developed with European capitalism for it was only when there was a market for the cultural object of others that stealing, looting, selling and purchase made sense.
Despite United Nations and UNESCO resolutions as well as international conference conclusions and ICOM Code of Ethics, many Westerners, continue to write and argue as if nothing had changed in the world since 1879. They consider the resolutions of the international bodies as irrelevant even though the resolutions represent the views of the majority of humankind.
With regard to the projected sale of the looted Idia mask, one may expect that the Nigerian government and people, like the Chinese will protest at the selling of their national heritage and demand its restitution.
Are the present holders of the mask aware of the whole array of legal, political and cultural questions relating to the sale and purchase of the looted bronzes? One would expect auction houses to advise potential buyers about the controversies around those artefacts and their significance. Are the successors who are now proposing to sell the mask aware of what they could do to contribute to the reconciliation between Britain and Nigeria, supported by the entire African continent, from Cape to Cairo, to reduce the resentments, much alive now as in 1897?
What do the many Benin specialists in the West say about the proposed sale of the Queen Idia mask? Or are they not concerned or involved in such issues?  Where are all the friends of Nigeria and Africa when it comes to matters of restitution of African cultural objects? Where are all those who wish to celebrate with us the 50th anniversary of African Independence?
Whatever the eventual outcome of the proposed sale of the Queen-Mother Idia mask, the controversies surrounding the nefarious punitive expedition and its aftermath are not likely to disappear since it appears there are many more of these artefacts in museums and private collections that are unknown to the general public. Even the museums refuse to give us sufficient information about “their” Benin artefacts.
Kwame Opoku, 23 December, 2010.

December 23rd, 2010

Posted In: Dr. Kwame Opoku writings about looted cultural objects, Mailing list reports

LEIDEN – Het was een vrijdag- of zaterdagavond ’ergens’ in de jaren tachtig van de vorige eeuw toen de windwijzer van bladgoud van de torenspits van de Waalse Kerk aan de Breestraat in Leiden werd gestolen. Gisteren is hij teruggebracht.

verder:

http://www.leidschdagblad.nl/nieuws/regionaal/leidenenregio/article5554191.ece/Windwijzer-kerk-na-25-jaar-terug-

December 22nd, 2010

Posted In: Uncategorized

http://lootingmatters.blogspot.com/2010/12/medici-dossier-and-minneapolis-krater.html
Lee Rosenbaum has asked the Minneapolis Institute of Arts (MIA) a series of key questions about the Attic red-figured krater acquired in 1983 reportedly on the recommendation of Michael Conforti (“Transparency Gap: Minneapolis Institute Refuses to Discuss Greek Hot Pot”, Culturegrrl December 20, 2010). Her starting point is a letter to the New York Times by Kaywin Feldman, director of the MIA and president of the Association of Art Museum Directors (AAMD), where she noted “the highest principles of collecting and stewardship of their collections”.

Rosenbaum rightly shows that this is not a new story. She links to astatement made by MIA in November 2005 (i.e. over five years ago). She also notes that the MIA confirms that the statement as reproduced is accurate. In other words staff at MIA had been shown an image of the krater by a reporter from the Los Angeles Times.

The image, as Rosenbaum reminds us, is derived from the Medici Dossier. It shows the krater still cover with salt, apparently fresh out of the ground.

Readers will be aware that snow is having a major impact in the UK and even Looting Matters is not immune as access to research notes is at present restricted. However an e-trail suggests that I tried to contact MIA in 2007. However I did email Michael Padgett, now at Princeton, who had published a study of the krater (“An Attic Red-Figure Volute Krater”, The Minneapolis Institute of Arts Bulletin 66, 1983-86 [1991]). He had noted that “Robert Guy saw the krater on the London market” prior to its purchase. Elsewhere, in an abstract that appeared in the American Journal of Archaeology, he related that the krater had passed through private collections in Switzerland and the United Kingdom. (I have discussed some of the issues in Present Pasts for 2009.)

We also know that the Italian prosecutor has stated in a 2009 interview that he would like to see the krater returned to Italy.

Even after five years of “provenance research” (i.e. working out the collecting history) a representative of the museum stated that “MIA is taking steps to research the krater and for now that’s all we can say about it”. Does this mean that MIA is only now starting to research the collecting history? And under AAMD guidelines the staff at MIA do not need to be contacted by Italian authorities, but rather they should be proactive and contact the Italians.

Has the time come for the curatorial staff at MIA to resolve the issue?

December 22nd, 2010

Posted In: looting and illegal art traffickers

Firefighters have tackled a blaze in the roof of Blenheim Palace.

More than 40 firefighters were called to the 18th Century country house in Woodstock, near Oxford, which sustained minimal damage.

The fire is believed to have started after staff used a flamed torch to heat pipes frozen due to the winter weather, which set a bird’s nest alight.

full story

http://www.bbc.co.uk/news/uk-england-oxfordshire-12053769

December 22nd, 2010

Posted In: Fire in cultural institutions

Eind december 2009 schreef ik een afsluitend bericht over het jaar 2009 onder de titel: “Gitzwarte bladzijde uit 2009; inertie van falende Erfgoedinspectie en dubieuze handel en wandel oprichter XX, Y Museum te Z”.
Die tekst is te lezen op: http://www.museumbeveiliging.com/?p=1812. De namen van betrokkenen, met uitzondering van die van de erfgoedinspecteur, heb ik uit het oorspronkelijke bericht verwijderd omdat er inmiddels een openhartig gesprek heeft plaatsgevonden met de directie en het bestuur van het museum. Een van de resultaten van dat gesprek was dat mijn berichtgeving over deze kwestie op mijn initiatief van mijn site verwijderd is. Voor mij is het wat dat betreft geschiedenis.
Eigenlijk was mijn eindejaarsbericht van december 2009 ook bedoeld als afronding. Dat liep anders. Erfgoedinspecteur XX heeft consequent drie jaar lang op geen enkel bericht over mijn ondubbelzinnige melding van erfgoed en illegaliteit – haar specialisme – gereageerd. Communicatie met mij behoort blijkbaar niet tot haar mogelijkheden. Wat haar veel beter af gaat is communiceren over mij. Dat werd duidelijk door een krankzinnig telefoontje dat ik april 2010 ontving van OCW beveiliger Van Kouterik en door een zo mogelijk nog krankzinniger aangifte tegen mij wegens smaad en laster door XX. Die onsmakelijke actie van XX maakte de gitzwarte bladzijde van 2009 zo mogelijk nog zwarter in 2010. Mijn respect voor de Erfgoedinspectie en deze inspecteur heeft door die aangifte een dieptepunt bereikt. Niet om het enkele feit van die aangifte, maar om de dommigheid van die aangifte en het gestuntel door Van Kouterik die mij namens XX belde. Het zal toch niet zo zijn dat de op haar staart getrapte Erfgoedinspecteur XX zonder enig overleg binnen de Erfgoedinspectie en zonder ruggespraak met een van de vele juridische deskundigen uit dat ambtenarenbastion die aangifte tegen mij deed? Mocht dat wel het geval zijn dan heeft de directie van de Erfgoedinspectie een hartig woordje te spreken met haar, zo lijkt mij.
Hoe die absurde aangifte tot stand kwam zal ik nooit weten. Ik kan slechts fantaseren over het koffiehoekgeleuter en de oeverloze discussies daar bij de Erfgoedinspectie. Natuurlijk werd de aangifte door het O.M. geseponeerd omdat geen van mijn publicaties lasterlijk – alleen leugens kunnen laster zijn – of smadelijk was. De waarheid kan smaad zijn. Mijn publicaties bevatten de waarheid maar zijn zeker niet smadelijk. Ze dienden namelijk aantoonbaar een algemeen belang en alleen al om die reden vielen ze niet onder de juridische term smaad en waren niet strafbaar. Onaangenaam voor XX? Ongetwijfeld. De spiegel die ik haar voor hield loog er namelijk niet om. De inhoud van de aangifte en het gemanipuleer rondom die aangifte (dat stomme telefoontje van Van kouterik; echt iemand die je om een boodschap kan sturen..) heb ik als zeer leugenachtig en kwaadaardig ervaren.
Het ware beter indien de erfgoedinspecteur en de Erfgoedinspectie conform hun taak zich adequaat zouden richten op het algemeen belang, want daar worden ze van belastingpenningen duur voor betaald, in plaats van tijd te verspillen aan uitzichtloze aangiftes tegen een ‘burger’ die de klok luidt over ernstige tekortkomingen.
De aangifte tegen mij is zorgwekkend. Ik kan die actie door XX als niets anders ervaren dan een poging mijn recht op vrije meningsuiting te belemmeren. Het absolute recht van vrije meningsuiting wordt bij ambtenaar XX blijkbaar ineens heel relatief wanneer burger Ton Cremers een mening uit die haar niet zint, ook al is er geen speld tussen te krijgen.
Een heel slechte beurt van XX waar wat mij betreft het laatste woord nog niet over gezegd is.
Ton Cremers

December 21st, 2010

Posted In: Erfgoedinspectie, XX

Tags: , ,

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 21st, 2010

Posted In: diefstal beelden

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 21st, 2010

Posted In: diefstal beelden

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 20th, 2010

Posted In: Uncategorized

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 17th, 2010

Posted In: diefstal beelden

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 17th, 2010

Posted In: diefstal beelden

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 17th, 2010

Posted In: diefstal beelden

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 17th, 2010

Posted In: Uncategorized

Am Pranger stehen die Falschen
http://www.faz.net/s/RubBC09F7BF72A2405A96718ECBFB68FBFE/Doc~EBB41A7739BE04F5B83EB4A8F8FDE990D~ATpl~Ecommon~Scontent.html
Es gibt noch mehr Fälschungen aus der angeblichen Sammlung Jägers als vermutet. Und die Rolle der Gutachter stellt sich anders dar, als manche Kritiker meinen.

Von Rose-Maria Gropp

Fälschung aus der Sammlung Jägers: “Liegender Akt mit Katze” von Hermann Max Pechstein in der Ausstellung “Die Jahre der Brücke 1905-1913”

15. Dezember 2010
Der Kunstmarkt, dem doch sonst nichts Menschliches fremd ist, wie gerade eben die Auseinandersetzungen um 271 angebliche und bisher unbekannte Arbeiten von Picasso beweisen, die ein Elektriker vom Künstler selbst geschenkt bekommen haben will (siehe auch: Die Schätze des Monsieur Le Guennec ), ist in seinen Grundfesten dann wirklich erschütterbar, wenn er mit Fälschungen konfrontiert wird. Das beweist der Skandal um die sogenannte Sammlung Jägers, der Anfang September aufkam, als sich ein großes Bild, das im November 2006 als von Heinrich Campendonk gemalt beim Auktionshaus Lempertz in Köln zum Rekordpreis von 2,4 Millionen Euro zugeschlagen wurde, im Nachhinein als dreistes Falsifikat erwies. Dieser Nachweis gelang durch chemische Analysen und die Aufdeckung historischer Ungereimtheiten bei den rückseitigen Klebezetteln (siehe auch: Das Titanweiß verrät den Fälscher ).

Mehr als vierzig weitere Bilder vor allem von Künstlern des beginnenden zwanzigsten Jahrhunderts, die sukzessive über Jahre mit zäher krimineller Energie in den internationalen Markt eingespeist wurden, gerieten in der Folge in den Sog dieses Skandals. Im Fall Jägers ermitteln seit Monaten das Berliner Landeskriminalamt und die  Staatsanwaltschaft in Köln. In Kölner Untersuchungshaft sitzen ebenso lange (die Namen sind inzwischen längst öffentlich bekannt) Wolfgang Beltracchi, der mutmaßliche Fälscher, und seine Frau Helene; deren mitverdächtige Schwester wurde inzwischen gegen Kaution aus dem Gefängnis entlassen.

Experten und Auktionshäuser im Kreuzfeuer

Das “Portrait Alfred Flechtheim” von Louis Marcoussis zeigt genau den Künsthändler, aus dessen Betand die angebliche Jägers-Sammlung stammen soll

Ins Kreuzfeuer der allfälligen Kritik an den Usancen des Marktes kamen zwangsläufig auch jene Experten, die mit ihren Gutachten die Echtheit von Werken aus der vorgeblichen Sammlung Jägers – an deren Existenz übrigens offenbar die am Verkauf beteiligten Auktionshäuser Lempertz, Christie’s und Sotheby’s so wenig zweifelten wie mehrere gleichfalls involvierte Galerien in Frankreich und sonstwo – bescheinigten. Zu ihnen zählt auch Werner Spies, den Lesern dieser Zeitung seit Jahrzehnten als Kunstkritiker bekannt. Er hat Expertisen zu einigen Gemälden mit Jägers-Provenienz abgegeben, die er stilkritisch als Arbeiten von der Hand Max Ernsts einstufte.

Das hohe Renommee, das Spies, der von 1997 bis 2000 Direktor des Centre Pompidou in Paris war, weltweit als Kunsthistoriker genießt, machte ihn in dieser Causa schnell zur willkommenen Zielscheibe mancher, die durchaus ein Interesse daran haben mögen, von ihrer eigenen Verantwortlichkeit in der unguten Affäre notdürftig abzulenken durch den Hinweis auf sein – zunächst doch mutmaßliches – Fehlurteil: Wenn selbst ein Mann wie Spies irrt …, so der Tenor. Das nahm mitunter Züge vom notorischen Glashaus an, aus dem indes besser keiner mit Steinen wirft. Dabei war doch anstandshalber erst einmal abzuwarten, was die Analysen der Institute ergeben würden, die vom Berliner Landeskriminalamt damit beauftragt worden sind, die verdächtigen Gemälde wissenschaftlich zu untersuchen.

Erste Untersuchungsergebnisse

Zum Thema
• Das Schweigen der Fälscher: Wie geht es weiter im Kunstfälschungsskandal um die Sammlung Jägers?
• Schlimmer als gedacht: „Fall Jägers“ weitet sich aus
• Kunstmarktskandal (I): Alles wirklich schön – aber leider nicht echt
Nach Informationen dieser Zeitung liegen jetzt erste Ergebnisse vor: Tatsächlich besagen sie, dass von den etwa sechs Bildern, die Werner Spies im Laufe von vier, fünf Jahren aus angeblichen Jägers-Beständen als Werke von Max Ernst vorgelegt wurden, die beiden, die analysiert wurden, Fälschungen sind. Spies, mit dieser Gewissheit konfrontiert, äußerte sich gegenüber dieser Zeitung dazu: In vierzigjähriger Arbeit habe er das verstreute OEuvre seines Freundes Max Ernst in einem Werkverzeichnis zusammengetragen, das inzwischen acht Bände umfasst.

In dieser Zeit habe er allein an die vierhundert ihm angetragene Arbeiten als falsch zurückgewiesen, über die er auch ein Verzeichnis führe. Der Umstand, so sagt Spies, dass aus dem Umkreis des jüdisch-deutschen Händlers Alfred Flechtheim immer wieder Werke von Max Ernst auftauchen könnten, die unter dem Regime der Nationalsozialisten verschwunden, weil gestohlen waren, sei ihm keineswegs fremd. Und mit genau dieser Flechtheim-Provenienz waren die Spies gezeigten Bilder versehen.

Werner Spies, nach bestem Wissen und Gewissen

Richtigkeit und Stichhaltigkeit dieser Herkunft setzte er voraus; deren Überprüfung sah er nicht als seine Aufgabe an. Er vertraute der Quelle „Jägers“, weil es ihm durchaus plausibel erschien, dass jemand – wie es ja als Erklärung dafür hieß, dass kein Mensch von dieser Sammlung wusste – Kunstwerke vor den Nationalsozialisten in der Eifel versteckt haben könnte. Hinzu kam, dass Spies einem gewissen Otto Schulte-Kellinghaus trauen zu können glaubte, der ihm die Gemälde zuführte – bis auf ein Werk, das er im südfranzösischen Anwesen der Beltracchis selbst in Augenschein nahm, ohne dort Grund für Verdächtigungen zu finden. Dann sagte Spies noch: „Und diese Freude, etwas Verlorenes von Max Ernst entdecken zu können …“

Campendonks „Rotes Bild mit Pferden” gehört ebenfalls zu den Fälschungen

Nun, auch Werner Spies hat sich, allem Anschein nach, täuschen lassen. Und er verbirgt sein Leiden daran nicht. Das wird aber kaum die eminenten Verdienste von Spies um die künstlerische Moderne schmälern können: Es ist ja stets den Großen ihres Fachs, wenn sie denn einmal fehlen, die Häme gewiss. Gehören aber nicht eher die an den Pranger gestellt, die sich mit ihren angelernten Kenntnissen zu einer miesen Bande gerottet haben, um damit erwerbsmäßigen Betrug zu betreiben? Und deren Machenschaften betreffen wahrlich nicht nur Werner Spies, sondern auch andere seiner Kollegen wie etwa die Campendonk-Expertin Andrea Firmenich, die ungut ins Gerede geriet, und manche mehr, deren Namen nicht im Fokus der Öffentlichkeit stehen.

Keine Zahlung außer dem üblichen Honorar

Endlich gibt es nach Informationen dieser Zeitung dafür, dass Werner Spies außer dem üblichen Honorar für seine Gutachten – über das er sich der „Süddeutschen Zeitung“ gegenüber schon vor einigen Wochen offen geäußert hat – noch Provisionen erhalten haben sollte, nach dem Stand der Ermittlungen keinerlei Hinweise. Unfeinen Unterstellungen ist also der Boden entzogen. Wie zudem der „Spiegel“ in seiner jüngsten Ausgabe berichtet, muss inzwischen sogar von insgesamt 59 Fälschungen ausgegangen werden, zu Heinrich Campendonk, Max Pechstein, André Derain oder Fernand Léger kommen Tamara de Lempicka und Ernst Wilhelm Nay hinzu, auch weniger prominente Namen wie der des Expressionisten Johannes Molzahn. Außerdem berichtet der „Spiegel“ weiter, dass auch Otto Schulte-Kellinghaus inzwischen in Untersuchungshaft sitzt, weil er diverse der gefälschten Gemälde für den betrügerischen Clan in Umlauf gebracht haben soll.

Mit der Hauptverhandlung im Fall Jägers ist wohl erst im kommenden Frühjahr zu rechnen. Dass sich bis dahin die weiteren juristischen Nachforschungen neben der Aufklärung des Betrugs auch auf Fragen der Fahrlässigkeit bei den Vermittlern der Fälschungen konzentrieren werden, etwa auf die Sorgfaltspflicht in Fragen der Herkunft (siehe auch: Was ist denn leichte Fahrlässigkeit? und Die Heilige Kuh Provenienz: Fälschungsskandal um „Sammlung Jägers“), steht zu erwarten. Der Auktions- und Kunstmarkt wird, so stellt es sich jetzt dar, nicht mit dem Hinweis auf die stilkritischen Gutachter seine Hände in Unschuld waschen können, wollen und dürfen. Dieser Markt wird sich an ein paar neue Regeln gewöhnen müssen, wenn das LKA Berlin und die Kölner Staatsanwaltschaft mit ihrer Arbeit erst fertig sein werden. Und das wird für jeden seiner Teilnehmer, so ist zu hoffen, nur gut sein. Denn kein Kavaliersdelikt aus einer schicken Parallelwelt wird hier verfolgt, sondern ein ordinärer Fehler in einem von Gier und Konkurrenz überhitzten System.

December 17th, 2010

Posted In: fakes and forgeries

http://www.bloomberg.com/news/2010-12-16/berlin-s-lost-treasures-resurface-at-local-flea-market-sotheby-s-new-york.html
By Catherine Hickley – Dec 15, 2010 7:00 PM ET Thu Dec 16 00:00:01 GMT 2010

“Dog With Gray Horse” by William Cole. The work was taken from Berlin by the exiled Iraqi prime minister in 1942. It was returned to Berlin’s Alte Nationalgalerie in October this year and is now on show at an exhibition there titled “Loss and Return.” Source: Staatliche Museen zu Berlin via Bloomberg

“View of Florence” by Wilhelm Ahlborn. The work is on exhibition at Berlin’s Alte Nationalgalerie for the first time since it disappeared from Adolf Hitler’s Reichskanzlei in 1945. The painting resurfaced at a Berlin auction house in 2009. Source: Staatliche Museen zu Berlin via Bloomberg

“Praterlandschaft” (Park Landscape) by Ferdinand Waldmueller. The work disappeared from a Berlin flak tower in 1945, where it was stored to protect it from Allied bomb attacks. It was withdrawn from a Sotheby’s auction in 1999 after being identified as part of the Berlin museums’ prewar collection. Source: Staatliche Museen zu Berlin via Bloomberg

Paintings lost from Berlin museums in World War II and its chaotic aftermath have resurfaced decades later as far afield as Istanbul and Moscow, and as close to home as a local flea market.

About 600 19th-century paintings vanished from the Nationalgalerie’s collection during the war. Some were plundered from storage in flak towers; others were loaned to German embassies around the world, from where they were looted or sold. Still others were taken by Soviet and U.S. troops, surfacing in recent years in private collections.

Eighteen are on show at the Alte Nationalgalerie in a small exhibition called “Verlust und Wiederkehr” (Loss and Return) through March 6, 2011. Michael Eissenhauer, the head of Berlin’s state museums, said at the opening that the “curve of returns is steepening” and that he expects more recoveries in the years ahead.

The British painter William Cole’s “Dog and Gray Horse” (1860) came home in October, flecked with dirt and cracked. Its circuitous journey is typical: In 1942, it was among several artworks loaned by the Nazi-era Foreign Ministry to the exiled Iraqi prime minister for his Berlin villa.

When he left Berlin, he took the loaned works with him and sold them to buy a house in southeast Germany. A descendant of the Dresden owner later found the picture on the Lost Art database, and negotiated compensation for its return to Berlin.

Cellars, Salt Mines

As Allied bombs rained on the city in World War II, curators hid artworks in cellars and flak towers, and eventually shipped them out of the city to salt mines and caves.

The Nazi regime’s obsession with bureaucracy means hundreds of lists document the paintings and their whereabouts. Yet curator Birgit Verwiebe said the artworks were so often in transit, it’s difficult to follow their routes.

One of the finest paintings to be retrieved is Wilhelm Ahlborn’s “View of Florence” (1832). Two monks, dressed in white, pray beneath a tree in the foreground; behind them, the city shimmers in a pale soft light. The picture was loaned, along with 68 others, to Adolf Hitler’s Reichskanzlei or chancellery, where it hung in the dictator’s private apartment.

Stashed in the Reichskanzlei’s cellar for safekeeping in the war, it survived the bombing that destroyed the building yet vanished, only to reappear at a Berlin auction house in 2009. A private collector notified the Nationalgalerie, which negotiated with the consignor for its return.

Divided City

Julius Huebner’s painting “Ruth und Naemi” (Ruth and Naomi) and Christian Bokelmann’s portrait of the poet Klaus Groth, stored in two different flak towers during the war, surfaced at a Berlin flea market in 2005. Both were restored to the museums in the same year.

The Berlin Wall divided the city’s art collections and made it difficult to compile lists of the vanished works, Eissenhauer said. Since then, databases such as Lost Art and the Art Loss Register have eased the identification of missing paintings for the art trade, he said.

Sotheby’s in New York, for example, pulled a Ferdinand Waldmueller landscape from a 1999 auction after Art Loss Register said it belonged to Berlin before the war. It returned to the Nationalgalerie in 2000.

The Berlin museums’ policy is to offer a “finders’ fee” of about 10 percent of the painting’s value, according to Dorothea Kathmann, a legal expert at the foundation that runs the museums.

Cards displayed next to the paintings explain how they were recovered. Details are often sketchy. People who return works are often reluctant to reveal how the works were acquired, and don’t want to be identified by name.

An empty frame, which probably once contained a landscape by Carl Blechen, is displayed to symbolize the works that are still missing. In some cases, the Berlin museums’ researchers know exactly where they are.

Nine paintings by Karl Friedrich Schinkel and four works by Hans von Marees, for instance, are still in the Pushkin Museum of Fine Arts in Moscow. There is no plan to send them back to Berlin.

(Catherine Hickley writes for Muse, the arts and leisure section of Bloomberg News. The opinions expressed are her own.)

To contact the writer on the story: Catherine Hickley in Berlin at chickley@bloomberg.net.

To contact the editor responsible for this story: Mark Beech at mbeech@bloomberg.net.

December 17th, 2010

Posted In: WWII

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 15th, 2010

Posted In: Mailing list reports

http://www.theartnewspaper.com/articles/Spain+and+Thyssen-Bornemisza+Collection+petition+US+Supreme+Court/22138
For the first time, they reveal historical evidence that they say show Lily Cassirer received full payment for allegedly Nazi-looted art at fair market value

By Martha Lufkin | Web only
Published online 15 Dec 10 (News)

The US Supreme Court has been asked to review a court ruling which allowed a lawsuit to proceed against the Republic of Spain and the Thyssen-Bornemisza Collection over allegedly Nazi-looted art. The suit should not proceed because the US statute allowing foreign governments to be sued in the US over wrongful property takings does not apply in cases where the allegedly stolen property was taken by a wholly different government, in this case Nazi Germany, Spain says. The petition to the US high court was filed on 14 December, as the latest move in the lawsuit pursued by the estate of Claude Cassirer, grandson of Lily Neubauer Cassirer, over Pissarro’s Rue Saint-Honore, après-midi, effet de pluie (1897). Cassirer, who initiated the lawsuit in 2005, died in September.

In a statement, Spain and the Foundation commented publicly for the first time on the factual background of the claim, saying that historical evidence shows that in 1958, Lily Cassirer received full payment for the work at its then fair market value, under a legally binding, court-approved final settlement of a lawsuit over the painting in Germany. The settlement barred her from any future restitution claims to the Pissarro, they say, and also resolved a competing claim made by another German Jewish family to the same Pissarro painting.

The Supreme Court should review the Ninth Circuit federal appeals court decision, Spain says, because it raises important questions about the US Foreign Sovereign Immunities Act, which bars lawsuits against foreign nations except in limited exceptions. One exception permits lawsuits over takings of property in violation of international law. Cassirer’s claim does not fit this exception, Spain says, because there is no claim in the case that Spain contributed to the alleged loss of the painting to Nazis, or otherwise wrongly took it. The Court should also review the decision because it conflicts with State Department policy, Spain says, arguing that according to the State Department, an alleged wrongful property taking must be attributable to the foreign government being sued. Spain and the Foundation also say that Cassirer had to exhaust local remedies in Spain before he sued in the US.

The representatives for the claimant did not immediately respond to a request for comment.

December 15th, 2010

Posted In: WWII

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 15th, 2010

Posted In: Uncategorized

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 15th, 2010

Posted In: Uncategorized

The following is a friendly reminder to public and private cultural institutions and to collectors that art theft incidents traditionally peak during the winter holidays…

http://arttheftcentral.blogspot.com/2010/12/holiday-art-theft-warning.html

December 15th, 2010

Posted In: Mailing list reports

http://www.schwarzwaelder-bote.de/inhalt.lauterbach-bilderschwund-im-kimmich-archiv.a64df64b-52ea-4922-877c-d5bdcd8df0c3.html
Von Schwarzwälder-Bote, aktualisiert am 13.12.2010 um 21:34

Insgesamt 39 Werke des Lauterbacher Künstlers Wilhelm Kimmich sind aus der Galerie der Gemeinde über Jahre hinweg unbemerkt entwendet worden. Zwölf von ihnen konnten von der Polizei ermittelt werden.
Von Stephan Wegner

Lauterbach. In den Jahren von 1998 bis 2008 verschwanden aus dem Tresor im alten Rathaus der Gemeinde Lauterbach 39 katalogisierte Kimmich-Gemälde. Insider hatten schon länger einen Verdacht, der jedoch nicht gleich zum möglichen Täter führte.

Aufgefallen war der Verlust eines Gemäldes bei der Erstellung des zweiten Werkverzeichnisses Wilhelm Kimmich im Jahr 2007. Damals hatte ein Besitzer ein Kimmich-Bildes zum Fotografieren vorgelegt, das nach den Aufzeichnungen der Gemeinde selbst gehörte.

Weitere Recherchen hatten dann ergeben, dass 37 Werke im Besitz der Gemeinde, eine Dauerleihgabe sowie eines im Eigentum des Kunstvereins aus der Sammlung verschwunden waren. Dies wurde auch in der Hauptversammlung des Kunstvereins “Wilhelm Kimmich” festgestellt (wir berichteten).

Die fehlenden Werke stammen aus allen Schaffensperioden des Künstlers. Die Motive, so Swoboda, reichen vom Schwarzwaldhof über Landschaften am Neckar und das Tessin bis zum Lago Maggiore.

Der Hauptverdächtige war leicht ausgemacht: Im Schriftwechsel mit der Gemeinde habe sich dieser zwar, so Lauterbachs Bürgermeister Norbert Swoboda, “an nichts mehr erinnern können”, doch Käufer der in gutem Glauben erworbenen Werke bestätigten den Kauf aus den Händen des Betroffenen.

Zwischenzeitlich hat die Gemeinde vom Landratsamt den Wert der fehlenden Werke des im September 1986 gestorbenen “Malers des Schwarzwalds” schätzen lassen. Dabei wurde, so Swoboda, ein Wert von 59 000 Euro ermittelt.

Der Gemeinde sind bereits zwölf Erwerber von Kimmich-Bildern aus diesem Diebstahl bekannt. Sie wurden in jüngerer Zeit auch angeschrieben. Ihnen wurde die Rückgabe oder der neuerliche Kauf nach den Schätzwerten des Landratsamts angeboten. Drei Werke wurden von den damit rechtmäßigen Eigentümern nochmals bezahlt, fünf andere, drei davon mit “roter Nummer”, wurden zurückgegeben. Diese “rote Nummer” hatte Kimmich 1983 an Bildern anbringen lassen, die er selbst für eine spätere Sammlung vorsah und die laut Testament nicht verkauft werden dürfen.

Seine Frau sollte nichts mitbekommen, habe der Verkäufer der Werke seinen Kunden als Grund für seinen Wunsch nach möglichster Geheimhaltung des Geschäfts angedeutet, sagte Swoboda. Auch das Finanzamt sei als Grund für “heimliche” Verkäufe genannt worden.

Seinen Schlüssel zum Kimmich-Archiv der Gemeinde, den er zeitweilig hatte, hatte der Betreffende übrigens selbst abgegeben. Und zwar schon einige Zeit, bevor das Fehlen der Bilder bemerkt worden war.

Der Beschuldigte hatte als Berater des Kunstvereins eine Vertrauensstellung genossen, und sich schon zu Lebzeiten von Wilhelm Kimmich um dessen künstlerisches Werk gekümmert. Auch für die Käufer der unrechtmäßig entnommenen Werke gab es wohl keinen besonderen Verdacht, dass ein Bild möglicherweise nicht auf ehrlichem Weg an den Verkäufer gelangt sein könnte, da er schon seit Jahren immer wieder Werke des Lauterbacher Künstlers angeboten hatte.

Strafrechtlich kann der Diebstahl der Kimmich-Werke nicht mehr verfolgt werden, da nicht nachgewiesen werden könne, wann dieser tatsächlich erfolgt sei und angenommen werden müsse, dass die Taten länger als fünf Jahre zurückliegen, so Swoboda. Somit sei das Strafverfahren wegen Verjährung eingestellt worden. Ob indes das Finanzamt Steueranteile aus den Gewinnen nachfordert und ob die Verkäufe dort angegeben wurden, ist Swoboda nicht bekannt.

Die Gemeinde sei derzeit mit ihrer Versicherung und dem Betreffenden “im Gespräch” sagte der Bürgermeister. Und, so rechnet Swoboda, dass durch die Rückgabe von Bildern, das erneute Bezahlen durch heutige Besitzer oder durch einen sonstigen Ersatz der Schaden für die Gemeinde deutlich gemindert werde.

Dass bislang unbekannte Eigentümer der gestohlenen Gemälde, sollte man sie finden, auch in späteren Jahren noch zur Zahlung oder zur Rückgabe bewegt werden können, glaubt Swoboda eher nicht. Denn es gelte eine zehnjährige Verjährungsfrist nach dem Kauf – außer wenn zu diesem Zeitpunkt schon bekannt gewesen sei, dass es sich um gestohlene Ware handle.

Den Käufern der Bilder, die jetzt doppelt bezahlen müssen, hat die Gemeinde geraten, sich den Zusatzaufwand beim Verkäufer zu holen. Dieser habe auch signalisiert, dass dies “so geregelt werden kann”, sagte Swoboda.

Aus der Misere der Vorjahre, die größtenteils nicht in seine Amtszeit als Vorsitzender des Kunstvereins fallen, hat Swoboda Lehren gezogen: Es gibt jetzt nur noch zwei Schlüssel zum Archiv, und die befinden sich im Rathaus.

December 15th, 2010

Posted In: insider theft

martes, 14 de diciembre de 2010
03:02 p.m.
http://www.primerahora.com/robanbastondebetancesdelmuseodelasamericas-452842.html
El pasado domingo, 12 de diciembre fue hurtado de la sala 9 del Museo de Las Américas el bastón perteneciente al prócer Ramón Emeterio Betances y propiedad del Museo de la Universidad de Puerto Rico, informó mediante comunicado de prensa María Angela López Vilella, directora ejecutiva de la institución.

El bastón mide 34 1/4” de largo × 1” de ancho.  Está confeccionado en madera y metal en las partes superior e inferior.  En la parte superior tiene grabadas las iniciales R E B.

“Esta es una situación sumamente lamentable y una pérdida irreparable por el valor histórico de esta pieza.

Agradecemos que cualquier persona que pueda ofrecer información del paradero de esta valiosa pieza se comunique a los siguientes teléfonos (787) 724-5052 ó a la Policía de Puerto Rico, División de Delitos contra la propiedad del Cuerpo de Investigaciones Criminales de la Región de San Juan al (787) 793-1234, Ext.  2310, 2062”, finalizó López Vilella.

December 15th, 2010

Posted In: Museum thefts

This content is password protected. To view it please enter your password below:

December 12th, 2010

Posted In: diefstal beelden

Dat ‘het feit’, namelijk mijn publicaties op het WWW over de inspectie/inspecteur en een Nederlands museum, niet strafbaar is verbaast mij niet. Ik had dat zelf al meteen bedacht. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een erfgoedinspecteur, ongetwijfeld ondersteund door juristen van het ministerie, dat niet zelf wist te bedenken? Of is het misschien zo dat die aangifte tegen mij gedaan werd zonder enig overleg met de juristen van het ministerie? Dat maakt het alleen maar erger.

Ik blijf bij mijn conclusies zoals verwoord op: http://www.museumbeveiliging.com/?p=2260

Er resteert een heel nare smaak na deze onaangename en oliedomme poging van de erfgoedinspectie/inspecteur mij de mond te snoeren via een uitzichtloze aangifte.
Ik beraad mij over tegenstappen omdat de erfgoedinspecteur voordat ik als ‘verdachte’ gehoord werd en voordat het O.M. besloten had over deze aangifte met de aangifte naar buiten trad bij de beveiliging van het ministerie – mijn peergroup – en mij feitelijk daardoor belasterde.

Het laatste woord is over deze kwestie nog niet gezegd. Mij rest onder andere de optie een klacht in te dienen bij de minister.

De feiten kort op een rij

1. Mei 2007 had ik samen met een museumconsulent een onderhoud met de bestuursvoorzitter van een museum. De collectie van dat relatief nieuwe museum bestaat vrijwel geheel uit de in een stichting ondergebrachte verzameling van die bestuursvoorzitter;

2. tijdens dat onderhoud deelde de man ons mede dat hij geen vragen stelt bij aankopen: “Wannner een handelaar zegt dat het okay is, dan ben ik gedekt”.

3. ik heb expliciet gevraagd of hij ook objecten had uit een land waar veel objecten geroofd zijn de afgelopen tientallen jaren. Het antwoord was bevestigend: hij had enkele objecten uit dat land, maar de handelaar van wie hij deze objecten kocht adviseerde hem ze niet in zijn museum tentoon te stellen omdat hij anders problemen zou kunnen krijgen met de diplomatieke vertegenwoordiging van dat land;

4. dit gesprek was voor mij aanleiding melding te doen bij de erfgoedinspectie en wel bij Marja van Heese;

5. reactie van Van Heese: “Dit betreft niet onze competentie, want het is geen verzelfstandigd, voormalig Rijksmuseum;

6. ik heb tegen deze opstelling telefonisch bezwaar gemaakt; Van Heese stelde mij in het gelijk, maar wilde toch geen actie nemen en verzocht mij de bestuursvoorzitter “op andere gedachten” te brengen (pas twee jaar later bleek Van Heese het museum wel aangeschreven te hebben; het ware zorgvuldig geweest wanneer ik als melder daarover geinformeerd was);

7. Dit “op andere gedachten brengen” heb ik tevergeefs telefonische geprobeerd en heb Van Heese toen laten weten verder geen actie te nemen;

8. na anderhalf jaar was er aanleiding voor mij – het museum ontving een substantiële gemeentelijke subsidie voor een verbouwing – met de hele kwestie, inclusief de rol van de Erfgoedinspectie, naar buiten te treden;

9. ik stuurde mijn WWW publicaties plus meerdere e-mails naar de Erfgoedinspectie, geen enkele mail werd ooit beantwoord;

10. pas toen ik een mail stuurde met de mededeling dat ik een klacht bij de minister overwoog kreeg ik een reactie en werd uitgenodigd voor een gesprek;

11. tijdens dat gesprek bij de Erfgoedinspectie werd mij medegedeeld dat mijn melding door de erfgoedinspectie niet correct/zorgvuldig was afgehandeld en dat daarom een meldingsprotocol ontwikkeld was (dat had er natuurlijk allang moeten zijn); bovendien werd mij verteld dat de Erfgoedinspectie een onderzoek zou instellen; men wilde mij niet vertellen wat dat onderzoek inhield;

12. samen met de KLPD deed de Erfgoedinspectie – meer dan anderhalf jaar na mijn oorspronkelijke melding! – een onderzoek naar de collectie van het museum (let wel: ik meldde dat de bewuste objecten NIET in het museum zouden zijn);

13. conclusie uit dat onderzoek: de Erfgoedinspectie vond geen aanwijzingen voor illegaliteit (niet bepaald een verrassing wanneer je anderhalf jaar na een melding onderzoek doet en de feiten inmiddels op straat liggen);

14. december 2009 berichtte ik in een eindejaarsbericht over deze hele kwestie onder de kop: “Terugblik: Gitzwarte bladzijde uit 2009; inertie van falende Erfgoedinspectie en dubieuze handel en wandel oprichter X van X Museum te X” (dat bericht is inmiddels afgeschermd nadat het betreffende museum en ik uitgebreid contact hadden)

15. einde februari 2010 deed erfgoedinspecteur Marja van Heese aangifte tegen mij wegens laster en smaad;

16. april 2010 werd ik gebeld door een beveiliger (!) van het ministerie met het verzoek Van Heese’s naam van mijn site te halen want anders zou aangifte tegen mij gedaan worden: die aangifte was echter al gedaan; een bizar telefoontje dus;

17. Voor noch na de aangifte heeft Marja van Heese of de directie van de Erfgoedinspectie, op mijn mails gereageerd; geen van mijn vragen werd beantwoord; nooit werd ik aangesproken over mijn mailing list of WWW berichten over deze kwestie (naast een tiental directe e-mails, stuurde ik alle door mij geschreven teksten naar Marja van Heese.

De aangifte plus de manipulaties rondom die aangifte waren voor mij aanleiding te twijfelen aan de integriteit van de erfgoedinspecteur.

Ton Cremers

December 11th, 2010

Posted In: Erfgoedinspectie

Dat ‘het feit’, namelijk mijn publicaties op het WWW over de inspectie/inspecteur en een Nederlands museum, niet strafbaar is verbaast mij niet. Ik had dat zelf al meteen bedacht. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een erfgoedinspecteur, ongetwijfeld ondersteund door juristen van het ministerie, dat niet zelf wist te bedenken? Of is het misschien zo dat die aangifte tegen mij gedaan werd zonder enig overleg met de juristen van het ministerie? Dat maakt het alleen maar erger.

Ik blijf bij mijn conclusies zoals verwoord op: http://www.museumbeveiliging.com/?p=2260

Er resteert een heel nare smaak na deze onaangename en oliedomme poging van de erfgoedinspectie/inspecteur mij de mond te snoeren via een uitzichtloze aangifte.
Ik beraad mij over tegenstappen omdat de erfgoedinspecteur voordat ik als ‘verdachte’ gehoord werd en voordat het O.M. besloten had over deze aangifte met de aangifte naar buiten trad bij de beveiliging van het ministerie – mijn peergroup – en mij feitelijk daardoor belasterde.

Het laatste woord is over deze kwestie nog niet gezegd. Mij rest onder andere de optie een klacht in te dienen bij de minister.

De feiten kort op een rij

1. Mei 2007 had ik samen met een museumconsulent een onderhoud met de bestuursvoorzitter van een museum. De collectie van dat relatief nieuwe museum bestaat vrijwel geheel uit de in een stichting ondergebrachte verzameling van die bestuursvoorzitter;

2. tijdens dat onderhoud deelde de man ons mede dat hij geen vragen stelt bij aankopen: “Wannner een handelaar zegt dat het okay is, dan ben ik gedekt”.

3. ik heb expliciet gevraagd of hij ook objecten had uit een land waar veel objecten geroofd zijn de afgelopen tientallen jaren. Het antwoord was bevestigend: hij had enkele objecten uit dat land, maar de handelaar van wie hij deze objecten kocht adviseerde hem ze niet in zijn museum tentoon te stellen omdat hij anders problemen zou kunnen krijgen met de diplomatieke vertegenwoordiging van dat land;

4. dit gesprek was voor mij aanleiding melding te doen bij de erfgoedinspectie en wel bij Marja van Heese;

5. reactie van Van Heese: “Dit betreft niet onze competentie, want het is geen verzelfstandigd, voormalig Rijksmuseum;

6. ik heb tegen deze opstelling telefonisch bezwaar gemaakt; Van Heese stelde mij in het gelijk, maar wilde toch geen actie nemen en verzocht mij de bestuursvoorzitter “op andere gedachten” te brengen (pas twee jaar later bleek Van Heese het museum wel aangeschreven te hebben; het ware zorgvuldig geweest wanneer ik als melder daarover geinformeerd was);

7. Dit “op andere gedachten brengen” heb ik tevergeefs telefonische geprobeerd en heb Van Heese toen laten weten verder geen actie te nemen;

8. na anderhalf jaar was er aanleiding voor mij – het museum ontving een substantiële gemeentelijke subsidie voor een verbouwing – met de hele kwestie, inclusief de rol van de Erfgoedinspectie, naar buiten te treden;

9. ik stuurde mijn WWW publicaties plus meerdere e-mails naar de Erfgoedinspectie, geen enkele mail werd ooit beantwoord;

10. pas toen ik een mail stuurde met de mededeling dat ik een klacht bij de minister overwoog kreeg ik een reactie en werd uitgenodigd voor een gesprek;

11. tijdens dat gesprek bij de Erfgoedinspectie werd mij medegedeeld dat mijn melding door de erfgoedinspectie niet correct/zorgvuldig was afgehandeld en dat daarom een meldingsprotocol ontwikkeld was (dat had er natuurlijk allang moeten zijn); bovendien werd mij verteld dat de Erfgoedinspectie een onderzoek zou instellen; men wilde mij niet vertellen wat dat onderzoek inhield;

12. samen met de KLPD deed de Erfgoedinspectie – meer dan anderhalf jaar na mijn oorspronkelijke melding! – een onderzoek naar de collectie van het museum (let wel: ik meldde dat de bewuste objecten NIET in het museum zouden zijn);

13. conclusie uit dat onderzoek: de Erfgoedinspectie vond geen aanwijzingen voor illegaliteit (niet bepaald een verrassing wanneer je anderhalf jaar na een melding onderzoek doet en de feiten inmiddels op straat liggen);

14. december 2009 berichtte ik in een eindejaarsbericht over deze hele kwestie onder de kop: “Terugblik: Gitzwarte bladzijde uit 2009; inertie van falende Erfgoedinspectie en dubieuze handel en wandel oprichter X van X Museum te X” (dat bericht is inmiddels afgeschermd nadat het betreffende museum en ik uitgebreid contact hadden)

15. einde februari 2010 deed erfgoedinspecteur Marja van Heese aangifte tegen mij wegens laster en smaad;

16. april 2010 werd ik gebeld door een beveiliger (!) van het ministerie met het verzoek Van Heese’s naam van mijn site te halen want anders zou aangifte tegen mij gedaan worden: die aangifte was echter al gedaan; een bizar telefoontje dus;

17. Voor noch na de aangifte heeft Marja van Heese of de directie van de Erfgoedinspectie, op mijn mails gereageerd; geen van mijn vragen werd beantwoord; nooit werd ik aangesproken over mijn mailing list of WWW berichten over deze kwestie (naast een tiental directe e-mails, stuurde ik alle door mij geschreven teksten naar Marja van Heese.

De aangifte plus de manipulaties rondom die aangifte waren voor mij aanleiding te twijfelen aan de integriteit van de erfgoedinspecteur.

Ton Cremers

December 11th, 2010

Posted In: Erfgoedinspectie

Aangifte door erfgoedinspecteur tegen Ton Cremers door O.M. geseponeerd want: “het feit is niet strafbaar”.

11/12/2010 – 21:38

Dat ‘het feit’, namelijk mijn publicaties op het WWW over de inspectie/inspecteur en een Nederlands museum, niet strafbaar is verbaast mij niet. Ik had dat zelf al meteen bedacht. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een erfgoedinspecteur, ongetwijfeld ondersteund door juristen van het ministerie, dat niet zelf wist te bedenken? Of is het misschien zo dat die aangifte tegen mij gedaan werd zonder enig overleg met de juristen van het ministerie? Dat maakt het alleen maar erger.

Ik blijf bij mijn conclusies zoals verwoord op: http://www.museumbeveiliging.com/?p=2260

Er resteert een heel nare smaak na deze onaangename en oliedomme poging van de erfgoedinspectie/inspecteur mij de mond te snoeren via een uitzichtloze aangifte.
Ik beraad mij over tegenstappen omdat de erfgoedinspecteur voordat ik als ‘verdachte’ gehoord werd en voordat het O.M. besloten had over deze aangifte met de aangifte naar buiten trad bij de beveiliging van het ministerie – mijn peergroup – en mij feitelijk daardoor belasterde.

Het laatste woord is over deze kwestie nog niet gezegd. Mij rest onder andere de optie een klacht in te dienen bij de minister.

De feiten kort op een rij

1. Mei 2007 had ik samen met een museumconsulent een onderhoud met de bestuursvoorzitter van een museum. De collectie van dat relatief nieuwe museum bestaat vrijwel geheel uit de in een stichting ondergebrachte verzameling van die bestuursvoorzitter;

2. tijdens dat onderhoud deelde de man ons mede dat hij geen vragen stelt bij aankopen: “Wannner een handelaar zegt dat het okay is, dan ben ik gedekt”.

3. ik heb expliciet gevraagd of hij ook objecten had uit een land waar veel objecten geroofd zijn de afgelopen tientallen jaren. Het antwoord was bevestigend: hij had enkele objecten uit dat land, maar de handelaar van wie hij deze objecten kocht adviseerde hem ze niet in zijn museum tentoon te stellen omdat hij anders problemen zou kunnen krijgen met de diplomatieke vertegenwoordiging van dat land;

4. dit gesprek was voor mij aanleiding melding te doen bij de erfgoedinspectie en wel bij Marja van Heese;

5. reactie van Van Heese: “Dit betreft niet onze competentie, want het is geen verzelfstandigd, voormalig Rijksmuseum;

6. ik heb tegen deze opstelling telefonisch bezwaar gemaakt; Van Heese stelde mij in het gelijk, maar wilde toch geen actie nemen en verzocht mij de bestuursvoorzitter “op andere gedachten” te brengen (pas twee jaar later bleek Van Heese het museum wel aangeschreven te hebben; het ware zorgvuldig geweest wanneer ik als melder daarover geinformeerd was);

7. Dit “op andere gedachten brengen” heb ik tevergeefs telefonische geprobeerd en heb Van Heese toen laten weten verder geen actie te nemen;

8. na anderhalf jaar was er aanleiding voor mij – het museum ontving een substantiële gemeentelijke subsidie voor een verbouwing – met de hele kwestie, inclusief de rol van de Erfgoedinspectie, naar buiten te treden;

9. ik stuurde mijn WWW publicaties plus meerdere e-mails naar de Erfgoedinspectie, geen enkele mail werd ooit beantwoord;

10. pas toen ik een mail stuurde met de mededeling dat ik een klacht bij de minister overwoog kreeg ik een reactie en werd uitgenodigd voor een gesprek;

11. tijdens dat gesprek bij de Erfgoedinspectie werd mij medegedeeld dat mijn melding door de erfgoedinspectie niet correct/zorgvuldig was afgehandeld en dat daarom een meldingsprotocol ontwikkeld was (dat had er natuurlijk allang moeten zijn); bovendien werd mij verteld dat de Erfgoedinspectie een onderzoek zou instellen; men wilde mij niet vertellen wat dat onderzoek inhield;

12. samen met de KLPD deed de Erfgoedinspectie – meer dan anderhalf jaar na mijn oorspronkelijke melding! – een onderzoek naar de collectie van het museum (let wel: ik meldde dat de bewuste objecten NIET in het museum zouden zijn);

13. conclusie uit dat onderzoek: de Erfgoedinspectie vond geen aanwijzingen voor illegaliteit (niet bepaald een verrassing wanneer je anderhalf jaar na een melding onderzoek doet en de feiten inmiddels op straat liggen);

14. december 2009 berichtte ik in een eindejaarsbericht over deze hele kwestie onder de kop: “Terugblik: Gitzwarte bladzijde uit 2009; inertie van falende Erfgoedinspectie en dubieuze handel en wandel oprichter X van X Museum te X” (dat bericht is inmiddels afgeschermd nadat het betreffende museum en ik uitgebreid contact hadden)

15. einde februari 2010 deed erfgoedinspecteur Marja van Heese aangifte tegen mij wegens laster en smaad;

16. april 2010 werd ik gebeld door een beveiliger (!) van het ministerie met het verzoek Van Heese’s naam van mijn site te halen want anders zou aangifte tegen mij gedaan worden: die aangifte was echter al gedaan; een bizar telefoontje dus;

17. Voor noch na de aangifte heeft Marja van Heese of de directie van de Erfgoedinspectie, op mijn mails gereageerd; geen van mijn vragen werd beantwoord; nooit werd ik aangesproken over mijn mailing list of WWW berichten over deze kwestie (naast een tiental directe e-mails, stuurde ik alle door mij geschreven teksten naar Marja van Heese.

De aangifte plus de manipulaties rondom die aangifte waren voor mij aanleiding te twijfelen aan de integriteit van de erfgoedinspecteur.

Ton Cremers

December 11th, 2010

Posted In: Geen categorie

Tags: ,